Bir yandan her gün attığımız çöplerin nereye gittiğini düşünmeden yaşarken, diğer yandan bu devasa atık yığınlarının bir geçim kapısı haline geldiği bir gerçeği var. Mazlum Vesek'in kaleminden dökülen ve 'Ölü Köpekler Isırmaz' başlığını taşıyan yazı, tam da bu çelişkili dünyaya ışık tutuyor. İstanbul Film Festivali'nde gösterilen aynı adlı yapım, adeta küresel bir çöp ticaretinin acımasız döngüsünü ve bu döngüye kapılıp sürüklenen insanların hikayelerini çarpıcı bir şekilde beyaz perdeye taşıyor.

Film, basit bir çöp toplama hikayesinden çok daha fazlasını vadediyor. İzleyiciyi, Batı'nın süslü ambalajlar ardına gizlediği atıklarının, dünyanın başka köşelerinde nasıl bir yaşam mücadelesine dönüştüğüne tanık olmaya davet ediyor. Bu, sadece bir ekonomik sistemin eleştirisi değil, aynı zamanda insan onurunun, hayatta kalma mücadelesinin ve umudun peşindeki bir yolculuk. Ne yazık ki, bu yolculuk genellikle tozlu, tehlikeli ve göz ardı edilen coğrafyalarda yaşanıyor.

Vesek'in yazısındaki vurgu, bu filmin sadece bir belgesel veya dram olmanın ötesine geçerek, izleyicide derin bir vicdani sorgulama başlatması. Çöp yığınlarının arasında kurulan hayatlar, o çöplerin üreticisi olan bizlerin de bir parçası olduğu küresel sistemin bir sonucu. Film, bu gerçeği yüzümüze vurarak, sadece dışarıda olup bitenlere değil, kendi payımıza düşen sorumluluğa da dikkat çekiyor. 'Ölü Köpekler Isırmaz', izleyeni rahatsız eden ama görmezden gelinemeyecek bir gerçekliği, güçlü sinematografisi ve dokunaklı anlatımıyla gözler önüne seriyor.