Hızla yükselen gökdelenlerin ve birbirini takip eden gri binaların gölgesinde, çoğu zaman içinde yaşadığımız sokağın gerçek hikayesini ıskalıyoruz. Oysa her taşın, her eski kapı kolunun ve her dar kaldırımın anlattığı bir geçmiş var. Son dönemde popülerlik kazanan kent turları, işte tam da bu unutulmuş hafızayı gün yüzüne çıkarma çabasıdır.

Sadece bir noktadan diğerine yürümek değil, mimarinin dilini çözmek ve mahalle kültürünün köklerine inmek aidiyet duygusunu da beraberinde getiriyor. İnsan, parçası olduğu dokuyu tanıdıkça o mekana karşı yabancılık hissini üzerinden atıyor; şehir artık sadece bir barınma alanı değil, yaşayan bir organizmaya dönüşüyor.

Sivil toplum kuruluşlarının ve yerel yönetimlerin bu sürece omuz vermesi, kültürel mirasın sadece kitaplarda kalmaması adına oldukça sevindirici. Gelecek kuşakların şehirle bağ kurabilmesi için bu tür kolektif keşiflerin, sıradan bir hafta sonu aktivitesi olmaktan çıkıp bir kent bilinci eğitimine evrilmesi şart.