4 Şubat 2026 tarihli açıklamalarda; kira artış oranının enflasyona paralel %33,98'e yükselirken, memurlar ve emekliler yalnızca %11'lik bir maaş artışı kazandı. Rakamlar açık bir durağanlık çağrısı oluşturuyor: Konut masrafı, sabit gelirin yarısına kadar çıkmaya devam ederken, gelir artışı bu oranı karşılayamıyor.

Ocak verileri ışığında kiracılar, kontrat yenilemelerinde yeni oranla yüz yüze kalacakken, devlet çalışanlarının maaşları enflasyonun dörtte biriyle sınırlı kaldı. Ekonomistler, bu dengesizliğin özellikle şehirlerdeki bireyleri hedeflediğini vurguluyor: 'Gelir-şuver girdi-çıkış dengesi çökmektedir. Bir memurun kiraya verdiği para, yılın başından itibaren ikiye katlanmış durumda.'

Çarşıdan pazarda, ulaşımından sağlık hizmetlerine kadar tüm hayat alanlarında yükselen fiyatlar, sabit gelirli kesimin refah düzeyinde dramatik düşüşlere yol açıyor. İkinci el otomobil ve elektronik cihazlar gibi mal teşhiri, tüketici kredilerinin de artmasına sebep oluyor. 'Kişi başı bir maaşla 3-4 aylık yaşam stresi yaşıyoruz,' ifadeleriyle yorum yapan ekonomi uzmanları, geçici zamların yetersizliğini açıkça belirtiyor.

Konut yardımlarının süresini dolduran binlerce aile için çözüm yolları aranırken, ertelenen Kira Yardımı uygulamasının hayata geçirilmesi yönünde sesler arttı. Hem kamu işçileri hem de emekliler için 'Maaşın beşte biri geçen kira masrafına yakışır da durum bu kadar dramatik değil?' soruları, kamuoyunu derin endişeye sokuyor.

Gelir kaynakları kısıtlı bireylerin borçlanma oranlarında yıllık %150'lik bir artış tespit edilirken, dövize endeksli kredilerin artışı da ekstra risk yaratıyor. Sektörel analizlere göre bu eğilim, 2027 yılına kadar sürmesi muhtemel. Politikacılar ise 'Enflasyonun iki katı maaş artışı' çağrılarıyla gündeme girmeye başladı.